اگرچه میتونم آدم شلخته ای محسوب بشم، اما ازونام که ترجیح میدم دی وار اتاقم خالی باشه. وسایل تزیینی نداشته باشم. و همه چی چپونده بشه توی کمد. هر چی خلوت تر بهتر. محیط این جا زیادی واسم سنگینه.زیادی به نظرم شلوغه. میدونی؟ حس می کنم هشتادو هفت تا قطار توی مغزم با آخرین سرعت حرکت می کنند و همزمان سوت می کشند. عادت به عنوان نویسی هم ندارم. حس غریبگی هم دارم. شاید بعدها عاشقش شدم.

منبع : روز وارونهبه گمانم عنوان نویسی زیادی درگیرم خواهد کرد.
برچسب ها : عنوان نویسی